18.2.17

Fólksins søguligi fíggindi


Afturvið Útvarpsins Also kom tann spurningur til mín, hvussu fólk mundu hava livað, tá hvørki internet ella twitter vóru til? Hvønn leygarmorgun svara heimlandsføroyingar spurningum frá øðrum heimlandsføroyingum, og tað gongst so sum so. Men nývaldi amerikanski forsetin, hin 45. í røðini, Donald Trump, burdi sitið í panelinum. Hann hevur ikki bara uppskot um reflekterandi svar, men svarið uppá tað mesta, ja kanska alt. Hann er fyrsti amerikanski forsetin at brúka twitter at tvitra, sum rímar so deiliga væl uppá at lifra, fyri og við fólkinum. Beinleiðis, tí pressan og pressutalsfólk eru øll av tí ónda. Tí skulu tey by-passast í Trumplandi, sum vit til gerandis gera við okkara ringastu fíggindar, by-passa teir. Tað ger forsetin, tí pressan er í hansara hugaheimi í besta føri púra óneyðug, í ringasta føri ein fíggindalygnari, sum bara skapar fake news. To the limit, no fakin´.


Tvitturin omanfyri var hann, ið fekk meg at ressast í morgun og blaða í gomlu søgubókunum. Amerikanska tvitranin verður útint í teirri sannkenning, at aftanfyri forsetan standa milliónir av veljarum, akkurát sum í okkara heimsparti fyrr í fyrndini. Hann er teirra umboð, fólksins maður, Trump. Søga er nú eitt gott fak.


17.2.17

Her eru tey heilt stóru PISA-tølini


Hóskvøldið bar Dimma boð frá Oyggjatíðundum um hægstu lesitøl, sum nakar føroyskur miðil nakrantíð hevur talt. Vísitalið er 4.000.000. Fýra milliónir. Tað er sanleiksvitnið á Oyggjatíðindum, sum ikki nýtist próvdómara, ið ber tølini á øllum teimum fólkum, sum hava lisið starvslýsingar hjá Tórshavnar kommunu. Hinumegin próv- og PISA-gjónna sigur kommunan, at bara 1.200, tólvhundrað, hava klikt á starvslýsingarnar hjá høvuðsstaðarkommununi. Um tað eru tólvhundrað fólk, ella eitt fólk, sum hevur klikt tólvhundrað ferðir, verður ikki upplýst, tí tílíkt eftirlit er ikki í landinum, enn minni pappírsupplagið, so lýsarar uppá arkið vita, hvar best er at lýsa. Eitt er at vit einki eftirlit hava við numeromanum, tað eru tey, ið hóreiggja sær við stórum tølum, annað er, at mutar tú ímóti, tá rokningin fyri milliónaklikkini kemur, so kemur tú í bók. Ikki bara eina, men tvær, onnur á enskum og hin á føroyskum. Var hetta amerikanska interracial marriage bureau'ið, sum Útvarpið fortaldi um í morgun, so endaði tað í rættinum beinanvegin. Men ikki Oyggjatíðindi. Tað endur í Dimmu. Ein fær hug at grunda yvir hví. Tað kann so hetta vikuskiftið fara við. At grunda yvir, at vit veruliga hava brúk fyri PISA kanningum og eftirliti. Gott vikuskifti, allir lesarar.



16.2.17

Turt uppá frá einum kennara


Í døgurðatímanum fekk eg turt uppá frá einum kennara úr Klaksvík. Levi stendur á fingrunum og turra kjøtið hevur uppruna í Villingadali, norðast á Viðoynni, har næstan bara Enniberg er longur norðuri. Hetta er norðasta føroyska kjøt eg ætli mær at smakka. Niðari lærarafingurin er mín.


Levi greiðir mær í Vágsbotni frá um tjógvini og øll tey eyðkenni, tey hvør í sinum lagi hava. Stuttligasta orðið, eg ikki havi hoyrt fyrr, er kaldarak. - Men bíða nú, sigur Levi, tekur muddin úr lummanum og vísur mær á litin í fitimarmoreringini. - Smakka henda veðrin úr Villingdali, so skilir tú hvønn týdning fitin eisini hevur fyri smakkin!


Meðan bíðirøðin í Havn bara gerst longri og longri, hugsavni eg meg um eitt gott tjógv norðan úr Villingadali, sum er so turt, at eg kann eta tað í Tórsbyrgi í kvøld. Vit semjast um ein heilt góðan prís fyri tjógvið og báðir partar eru nøgdir.


Eg gleði meg longu at smakka, men eisini til at myndugleikin fer at loyva fríari sølu sum hesari í Vágsbotni. Fólk koma framvið, ein bóndi, sum eisini er agronomur, og sigur, at hann fer eisini at selja turt kjøt, sum hann eigur upp í fullan hjall, fyri at skunda undir, at tað skal verða vanligt og atkomuligt á okkara leiðum, uttan at koma í kløtur á løgguni. Eg kann ikki verða meiri samdur. Kjøt á borðið. Tað er turt uppá til matvørumyndugleikarnar í Havn.




15.2.17

Play it again, man!


Her er Øssur Egholm, sum í studio 5 vil hava eitt prát um Náttarravnar, og hvussu tann sendingin bleiv til fyri 25 árum síðani, nú Útvarpið fyllir 60.

Kári Olsen tók myndina, og sendingin verður í morgin, hósdag seinrapart, frá klokkan trý til fýra.

Fyrst er prát um ætlanina við gomlu sendingini, og tað forarbeiði, sum tá varð gjørt, og so hoyra vit brot úr eini Náttarravnssending á jólum í 1992. Sum eg skilji er hetta onnur av bara tveimum sendingum, sum eru goymdar í savninum. So tit, sum eiga eina Náttarravnssending á kasettubandi úti um landið, goymið tað sum ravnagull.

Heðin Arge og eg møttust í flogfarinum úr Danmark, og tosaðu um gamlar og verandi sendingar, og undraðust yvir, at alt lá stilt í Útvarpinum um vikuskiftið, eftir at privatu sjónvarpsfeløgini vóru farin at senda danskar videokasettur kring landið.

Tá vit so byrjaðu at senda á heysti í 1992 varð búskaparkreppan og arbeiðsloysið eisini farið at merkjast týðuliga millum fólk.

Vit høvdu gjørt eitt uppskot, sum eftir nakrar fundir varð góðtikið av Útvarpsleiðsluni, sum var Jógvan Jespersen, Jógvan Arge og Ove Olsen og nevdin eisini.

Heitið var aldri nakað annað enn Náttarravnar og hetta var fyrstu ferð at tveir vertir vóru samstundis í eini sending, høvdu fastan teknikara og at sendingin fór út um eina klokkutíman. Árið eftir fóru vit eisini út um midnáttina og sendu í tríggjar tímar við einum svørtum krunki frá Høgna Djurhuus á midnátt, ið er sami stílur, hann enn brúkar í virðisløntu klummuni í Sosialinum.

Tónleikavalið var av up-tempo slagnum og vendi sær til fólk, sum eftir eina stravna lestrar- og arbeiðsvíku ætlaðu sær í býin, men innan tey komu so langt, skuldu tey eina løtu kenna seg heima í eini savnandi spurnarkapping, sum var beinleiðis við hópin av vinningum, Náttarravnatroyggjum, fløgum, bókum, biografbilettum og uttanlandsferðum. Tá var hvørki internet ella Google so kent og atkomuligt, sum tað er í dag.

Niðanfyri er ein playlisti á Spotify við eyðklennisløgunum í Náttarravnssendingini. Seinasta lag er Sleepwalk, sum av fyrstan tíð skuldi verða eyðkennislag. Men tá vit møttu Kára Petersen, sum var púra bitin av Glen Miller og segði okkum, at rætta eyðkennislagið var einki annað enn In the Mood, tá funnu vit eina meksikanska LP-plátu við Tierra, sum í endanum á síðu tvey spældi júst In the Mood.

Now I say, play it again, man!



14.2.17

Kaurismäki vinnari í Berlin?


Kendi filmsummælarin og rithøvundurin, Bo Green Jensen, skrivar fyri donsku Weekendavisen úr Berlin, har altjóða filmstevna byrjaði hósdagin og endar leygardagin, tá gullvinnarin verður kunngjørdur.

Umframt at skriva fyri víðagitnu donsku pappírsavísina, sum kemur út fríggjadagin, og lítla netmiðilin Mikrozinet, skrivar Bo Green Jensen eisini hvønn dag til vinir á Facebook.

Í dag skrivar hann soleiðis:

Berlin Dag 6. Først endnu et prægtigt værk af Aki Kaurismäki On the Other Side of Hope. Den finske lakoniker tackler flygtningekrisen uden at miste en eneste af sine sædvanlige takter. Helsinki ligner stadig 1950erne, da Khaled fra Syrien søger asyl. Han får afslag - Aleppo er jo en sikker by - og bliver overfaldet af nynazister fra Finlands Liberation Army. Samtidig er der en skjortesælger, som realiserer sin drøm om at blive restaurantejer. Alle de faste kræfter medvirker, og der bliver spillet blues på hvert gadehjørne. Det er mørk, varm latter i mandfolkegenren og dertil et dybfølt humanistisk manifest. Kaurismäkis bedste siden Manden uden Fortid og afgjort en mulig guldbjørnevinder.


Fyrr hevur sami ummælari peikað á filmin hjá Raoul Peck Le Jeune Karl Marx, har skeggjuti Karl møtir eins skeggjuta Friedrich Engels í París í 1844, har teir skriva Kommunistiska Manifestið í fýra ár.


Bo Green Jensen skrivar eftir sýningina:

Ikke siden Warren Beattys Reds har et forsvar for socialismen været udført så stort. Især afstår filmen fra at forenkle det politiske budskab. Marx forklarer sine fæller, hvorfor man ikke kan bruge slogans om, at alle mennesker er brødre. For kapitalisterne er arbejdernes fjender. August Diehl og Stefan Konerske er Marx og Engels, Vicky Krieps og Hannah Steele deres hustruer. Olivier Gourmet spiller anarkisten Pierre Proudhon. Under slutteksterne spiller Bob Dylan Like a Rolling Stone, mens filmen viser nyhedsklip fra århundredet, som fulgte. Det er klassekampens genesis og en overraskende vellykket film. Jeg er spændt på at læse anmeldelsen på World Socialist Web Site.

Her eru í hvussu er tveir spennandi filmar til skránna í Filmsfelagnum, um teir verða tøkir á okkara leiðum, Kaurismäki, Marx og Engels.


Allahjartannadagur


Í dag er Allahjartanadagur, eisini kallaður valentinsmessa og Valentins dagur. Kaska er kjøt eins gott og rósur, føsta ella ikki.

13.2.17

Atlas fyri heim og skúla - men ikki fyri løgting


Okkara vegna er Uttanlandsnevnd løgtingsins á almennari ferð í Ísrael. Tað boðaðu tey frá á Facebook sunnudagin. Forkvinnan, sum er lærari, endurgevur eitt danskt landakort, sum fær øll míni líktorn upp at bløða, tey eru nokkso nógv, og skrivar so, hvussu ferðaætlanin er.


Ein frálík ferðaætlan, var tað ikki fyri, at sendinevndin brúkar hetta fremmanda og ikki-føroyska landakortið at definera heilaga landið. Seinna og nýggjasta útgáva av almenna føroyska atlasinum ger nógv burturúr at lýsa hesar leiðir á eini heilari opnu, so sum sæst niðanfyri. Gamaní var eini løgtingslimurin, ið stríddist sum úlvur á skóg móti atlasinum, og púra óskammaður setti samgongufelaganum við mentamálum 56 spurningar á tingsins røðarapalli, sum hevði hann sítt egna Saturday Night Live Show, farni løgtingslimurin. Hóast hann ikki er tingmaður longur, er hansara missión týðuliga eydnast. Tinglimir brúka ikki føroyska atlasið tá teir eru úti í heimi og møta tí fremmanda, sum teir í dagligum strevi skulu definera, ikki bara fyri sær sjálvum, men okkara vegna. Hóast tingbrillurnar eru danskar, varð nógv gjørt burturúr heilaga landinum, Ísrael og øllum Miðeysturspurninginum tá atlasið kom úti í 2014, so sum sæst niðanfyri:





12.2.17

Útsølutíðir


Tíðindaportalurin in.fo, ikki info portalurin, boðar í dag frá, at tað eru útsølutíðir í Føroyum. Millum betaltu útsølulýsingarnar til vinstru og høgru er ein søga úr tinginum, sum ikki er minni betalt og kosin av okkum øllum. Treytað av at vælløntu bygdapolitikkararnir á tingi eru rætt endurgivnir, er hetta besta dømi um útsølutíðir av niðastu skuffum og hillum, har bara mølur trívist. Kanska er hetta lágpunkt av tingi higartil greiðasta dømi um, at nýval er í hondum. Tá niðastu skuffur og hillar eru tømdar er einki eftir. Á ólavsøku plagdi tað at vera tekin um, at nú er stevnan av. Og so gingu tey heim við ballónum, syngjandi undir kovboyhatti.

11.2.17

180 gramm av vinyli


Í dag bjóðar Olivur Eystberg úr Skopun til vinyldag í Tutli á Káta Horninum í Havn. Við søludiskin eru hansara plátufavorittar Radiohead og Pearl Jam, allar LP plátur í 180 gramm kvaliteti. Hann hevur sjálvur plátuspælaran við, ein Rega Planar 2, har exploitation filmurin Death Proof  hjá Tarantino frá 2007, snurrar á tallerkinum, meðan Rega Carbon nálin grøvar í rilluni.


Í plátukassunum standa nýggjar pressingar av klassiskum LP plátum. Við nýggju Konni Kass LP'ini í baksýni eru tað niðurlendski bólkurin Focus, amerikanska Lauryn Hill, sum eg var púra bitin av um aldarskiftið, og so tað allar besta 180 gramm tilboðið í dag: Pearl við Janis Joplin, sum upprunaliga kom út í 1971.


Døgurðatúrurin í Tutli gav mær orsøk at fara á loftið og blaða í plátusavninum, ið hevur staðið órørt í mong ár. Ein av fyrstu plátunum, sum eg rendi meg í, er akkurát 50 ára gamla Electric Music for the Mind and Body við Country Joe and the Fish. Plagdu at spæla hesa plátu hjá Ellindi í 1973 ella har á leið. Mong ár seinni keypti eg originalu Vanguard plátuna í GUF handlinum í Brønshøj í Danmark. Hann er langt síðani latin aftur, GUF handilin, við øllum teim áhugaðu sølufólkunum, sum settu persónlig merki og frágreiðandi lepar á pláturnar. Ein handil fyri nørdar.


Hóast plátuspælarin hevur staðið á ovastalofti í mong ár, er grammofonplátan í LP formati enn ein miðil, sum eg seti mínar vónir til, og vætni, at hann fer at koma aftur, tá fólk ikki tíma takleysa tónleikin longur. Tónleikin, sum eingin veit, hvar hann kemur frá. Stereoanleggini eru ov smá og ljóða ikki fragari enn eitt transistorradio. Tey nytta einki. Eg vænti, at plátuspælarin fer aftur at verða eitt møbilstykki í eini nútímans stovu, har til ber at seta seg afturá í djúpa stólin við 30x30 cm plátuhúsanum í hondini, einum húsa, sum framman er eitt grafiskt listaverk og aftan hevur liner notes, eina skriftliga framseting av innihaldinum, sum tú letur upp og luktar - innan tú hoyrir. Tí tónleikur er eitt taktilt fyribrigdi, sum kann skerast, pressast og mátast. Til dømis í 180 grammum.

10.2.17

Málið sum bringuprýði


Í trýss ár hevur Útvarpið verið málsligi skansin. Sjálvandi valdast skansar og kanónir, men í trýss ár hevur Útvarpið telgt málið í okkara hondum. Oftast hegnisliga, men í hvussu er organiskt, so sum tíðarandin hevur verið. So kunnu einstaku originalarnir siga seksti og mæla til broytingar frá tí normala so galið teir vilja. Eingin føroyingur, sum eg møti á gøtuni sigur sjeyti fimm, ella at vit nú eru í tjúgu og seytjan. Vit eiga at ganga eina miðleið, sum savnar og skapar eina samanhangskraft í fólkinum, heldur enn altíð at dyrka besserwizzers, serliga teir við einum til høvið nýuppfunnum akademiskum diskursi í teirra króki av veruligheitini. Ikki tí, eftir sum vit onga satirutradisjón hava í Útvarpinum longur, so er alment undirhaldsvirði í tí. At billa fólki inn, at tað sum tey alt lívið hava kallað eitthvørt, yvirhøvur ikki eitir so. Meini so við. Veit ein føroyskur hundur av, at hann eitur hundur?

9.2.17

Der Berlinale byrjar við Django í dag


Í dag byrjar ein av kendastu filmstevnum, Der Berlinale, í Berlin. Stevnan, sum hevur 67 ár á baki og varar í 10 dagar, sýnir 400 ymsar filmar tilsamans 1000 ferðir. Í fjør søgdu bilettmaskinurnar, at ein hálv millión vitjaði biografarnar. Innboðin vóru 17.000 filmsfólk úr 120 londum, og teimum á baki 4000 journalistar úr 90 londum. Kostnaðarætlnin er í ár 24 milliónir € og stevnan fær 7,2 milliónir € frá almennu týsku mentanarmyndugleikunum.

Her síggjast allir tyskir upplýsingar um stevnuna í ár.

Frá í dag kappast 18 filmar um gull og silvurbjarnir í Berlin. Í fjør vann italski flóttafólkafilmurin Havið brennur, sum Filmsfelagið vísti í Havnar Bio. Í staðin fyri einsháttaða mainstreamslagið av filmi úr Hollywood, er tað í Berlin at nýskapandi samproduktiónir úr ymsum mentanum verða lyftar fram, gjøgnumlýstar og fagnaðar, til dømis í filminum Felicité, sum londini Frakland, Senegal, Belgia, Týskland og Libanon standa saman um.


Tiltakið í Berlin er so stórt, at 12 sjálvstøðug katalog kunnu takast av netinum og prentast heima, ella bara lesast á telefonini meðan tú gongur i býnum. Umframt kappingarskránna, er European Film Marked kend, tí hon hvørt ár lýsur gongdina í filmsgerð í okkara heimsparti.


Byrjanarfilmur er Django, sum lýsir gittaristin Django Reinhardt (1919-1953), og hvussu hann flýggjar undan nasistunum undir krígnum í Fraklandi. Hetta er fyrsti filmur hjá Etienne Colmar, sum fyrr hevur produsera Timbuktu, sum Filmsfelagið eisini hevur víst. Flóttafólk eru aftur evni í filminum hjá finska Aki Kaurismaki, Hinumegin vónina.


Uttanfyri kappingarskránna er Danny Boyle, sum 20 ár eftir upprunafilmin hevur gjørt T2 Trainspotting, sum hevur selt nógv atgongumerki, og verður vístur her heima 2. mars. Panorama er enn ein spennandi skrá, sum sýnir 51 filmar úr 43 londum. Programmleiðarin Wieland Speck, sum hevur ein lítið fjaldan forkærleika fyri Føroyum, sigur, at Panorama skráin í ár er um pararealitetir: “the historical awareness displayed by many films in this year’s programme, "pararealities" from Islamic State to Trump and the vanished lightness in storytelling.”


NATIVe er ein serliga spennandi filmskrá, sum lýsur upprunafólk og teir filmar, tey gera í útjaðaranum. Her finna vit sámiska filmin Sameblod, sum verður vístur herheima 29. mars.


Millum mongu heimildarfilmarnar er I’m Not Your Negro, har Samuel L. Jackson lesur úr Remember This House, har rithøvundurin James Baldwin (1924-1987) skrivar um eitt rasuskilt USA, sum er fyri svørt og hvít hvør sær.

Formaður í dómsnevndin í høvuðskappingini í Berlin er Paul Verhoeven og millum hini eru Olafur Eliasson og Maggie Gyllenhaal. Tann av 18 filmunum, sum vinnur Gullbjørnina í Berlin, verður kunngjørdur í Berlin Palast 18. februar.

At síggja til eru samproduktiónirnar millum fleiri lond, teir mest áhugaverdu filmarnir í ár, til dømis filmurin Félicité. Tey nøvn eg annars kennist við millum filmarnar í høvuðskappingini, eru Volker Schlöndorff, Agnieszka Holland, Sally Potter og ikki minst finski Aki Kaurismäki.

Hesir 18 filmar eru í høvuðskappingini í Berlin:

Ana, mon amour (Călin Peter Netzer, Rumenia og Russland)

Bamui haebyun-eoseo honja (On the Beach at Night Alone, Hong Sangsoo, Suðurkorea

Beuys (Andres Veiel, heimildarfilmur, Týskland)

Colo (Teresa Villaverde, Portugal)

The Dinner (Oren Moverman, USA)

Django (Étienne Comar, Frakland, byrjanarfilmur)

Félicité (Alain Gomis, Frakland, Senegal, Belgia, Týskland og Libanon)

Hao ji le (Have a Nice Day, Liu Jian, Kina, animatiónsfilmur á mandarin)

Helle Nächte (Bright Nights, Týskland og Noreg)

Joaquim (Marcelo Gomes, Brasil og Portugal)

Mr. Long (Sabu, Japan, Hongkong, Kina, Taivan, Týskland)

Una mujer fantástica (A Fantastic Woman, Sebastián Lelio, Kili, USA, Týskland, Spania)

The Party (Sally Potter, Bretland)

Pokot (Spoor, Agnieszka Holland, Pólland, Týskland, Kekkia, Svøríki, Slovakia)

Return to Montauk (Rückkehr nach Montauk, Volker Schlöndorff, Týskland, Frakland, Írland)

Testről és lélekről (On Body and Soul, Ildikó Enyedi, Ungarn)

Toivon tuolla puolen (The Other Side of Hope, Aki Kaurismäki, Finnland, Týskland)

Wilde Maus (Wild Mouse, Josef Hader, Eysturríki)


8.2.17

Skálafjørðurin vil hava Setrið


Nú siga tríggir politikarar av bygd, at almennir skattfíggjaðir stovnar skulu rekast út úr fjølbygdum øki, og sendast út um landið at virka, helst har, sum eingin trívist og færri búgva.

Bygdamenning kallaði man einaferð henda nevrotiska skriviborðstanka, sum nú aftur er komin upp at blása á tingi.

Tó, einasti ítøkiligi stovnur, sum politikarin nevndi í samrøðuni við Útvarpið í kvøld, er Fróðskaparsetrið.

- Tað trýstur Havnina, sigur hann um Setrið. - Far út um Havnin við Setrinum, so fært tú parkeringspláss og fyrstaklassa skrivstovur her inni á Skálafjørðinum.

Samstundis hoyra vit um el og telefonsamband, sum slitnar og strandferðslubátar, ið ikki kunnu sigla og leggja at, tí veðrið er so ringt, og ikki er hugsingur um at lækni, lærari ella prestur kunnu koma í oynna, tíansheldur at hava renovatión og handil við gerandisvørum.

Skal føroyska vælferðarsamfelagið haldast í hevd, er tí einki annað at gera, enn at steingja smápláss og útoyggjar um veturin. Hetta til tess at verja borgaran og veita honum javnt somu skattafíggjaðu tænastur alt árið í kring. Óansæð hvar hann býr, so má útoyggjabúgvin flytast inn á meginlandið til okkara, tá veðrið er ólagaligt, helst allan veturin. Tá eigur at verða sløkt og stongt á útoyggj. Við tvingsli um neyðugt.

Tá hava vit einar javntsettar og samhaldsfastar Vælferðarføroyar.

Óskipaða lívið á útoyggj, kunnu vit á meginlandinum ikki longur veita trygd fyri.

Filmfestivalur í Norðurlandahúsinum


TÓFF, Tórshavnar filmsfestivalur, byrjar í Norðurlandahúsinum leygardagin 11. februar við føroyskum filmsfagnaði og ókeypis filmi fyri alla familjuna, siga fyrireikararnir í tíðindaskrivi í dag.  

- Á ársins filmsfestivali verður ein heilur dagur bara við føroyskum filmi. Gunvør Balle, varaborgarstjóri, Sif Gunnarsdóttir og Jan Berg Jørgensen seta filmsfestivalin kl 14:00. Aftaná verða allir filmar, sum hava vunnið Geytan og Áskoðaravirðislønina frá 2012 til 2015 vístir. Millum hvønn filmin er steðgur upp á 10 minuttir, so til ber at ganga inn og út og velja hvørjar filmar, man vil síggja.

- Vit fara at vísa stuttfilmarnar Home Sweet Home, Lili, Søgurnar hjá langabba mínum, Rita og krokodillan, og Vitello gravar eitt hol. Flestu filmarnir eru ætlaðir minstu børnunum, men øll børn er vælkomin, og tey kunnu koma og fara, sum teimum lystir. So hetta kann verða ein hugnaligur dagur fyri alla familjuna, og tiltakið er ókeypis, siga fyrireikararnir.

Nýggjur føroyskur filmfestivalur


Fyrsti Faroe Islands' Minority Film Festivalur verður í Perluni í mentanargøtuni í miðbýnum í Havn 7. - 10. september í 2017.

- Vit vilja skapa eitt betri samfelag og heiðra ymiskleikanum umvegis film og list. Málið er at skapa ein pall fyri øll, ið vilja víðka sína vitan og sítt sjónarhorn umvegis film og list, og at skapa kjak og gevandi samskifti um minnilutar og aðrar marginaliseraðar samfelagsbólkar í Føroyum og kring heimin, sigur Nadia Barbara Abrahamsen, sum er hálvur føroyingur og hálvur palestini.

Nadia, sum eg hitti til ein kaffimunn í Baresso í SMS, hevur sjálv stovnað Faroe Islands' Minority Film Festival og er stjóri.


Í tíðindaskrivi í morgun siga fyrireikararnir, at hetta er ein nýggjur pallur, ið hevur til endamáls at skapa kjak og samfelagsbroytingar umvegis film og list.

- Festivalurin fer at leggja dent á minnilutar og aðrar marginaliseraðar samfelagsbólkar við støði í fjølbroytni og evnum, ið viðkoma hesum bólkum. Tað kunnu vera evni sum xenofobi, homofobi, islamofobi, transfobi, rasismu, átrúnaðarligt fjølbroytni, brek og queer, trans, people of color (QTPOC) persónar. Vit hava góðar vónir um, at hesin filmfestivalurin fer at gera ein mun í Føroyum, siga fyrireikararnir.

Sunnukvøldið 19. februar kl 19:30 fer FIMFF at vísa stuttfilmin Balcony og dokumentarfilmin I am Gay and Muslim á TÓFF í Norðurlandahúsinum.

FIMFF samstarvar við Filmsfelagið og fer saman við teimum at vísa nýggja virðislønta filmin Sameblod í Havnar Bio mikudagin 29. mars kl 20:00. Sýningarnar eru almennar og atgongumerkjasølan er byrjað.


7.2.17

Sámablóð


Sámiska tjóðardagin gjørdu Filmsfelagið og Havnar Bio avtalu við danska filmsútleigaran Bazarfilm at vísa virðislønta filmin Sameblod mikukvøldið 29. mars.

Sýningin er samskipað við Faroe Islands International Minority Film Festival, FIMFF, sum verður í Havn í september.

Leygarkvøldið vann filmurin heimsins størstu filmsvirðisløn á árligu filmstevnuni í Göteborg, The Dragon Award, har ein millión svenskar krónur fylgja við. Omanfyri síggjast leikstjórin og systrarnar Sparrok í filminum Sameblod.

Hetta er fyrsti filmur hjá Amandu Kernell, sum er í spælifilmslongd.

Filmurin varð frumsýndur á filmstevnuni í Venezia í fjør, har hann fekk tvær virðislønir, og hevur verið sýndur í Toronto, á Sundance Film Festival og í Tokyo.


Amanda Kernell er fødd í Umeå í 1986. Mamman er svensk og pápin sámi. Síðan í 2006 hevur hon gjørt virðisløntar stuttfilmar fyri Direktörn & Fabrikörn, til dømis Semestersystern, ið varð kosin besti stuttfilmur fyri børn og ung í 2009, og Att dela allt, sum fekk 1 km Film-virðislønina sama árið.

Amanda Kernell er útbúgvin á Biskops-Arnö at skriva til pall, og hevur verið á Filmpool Nord skeiði í at skriva handrit til low-budget spælifilm. Í 2009 byrjaði hon á danska Filmskúlanum í Keypmannahavn. Fráfaringarfilmurin í juni í 2013 nevndist The Association of Joy.


Lítla danska filmsútleigarafelagið, Filmbazar, hevur keypt rættindini at vísa filmin í Danmark, Føroyum og Grønlandi.

Filmbazar sigur m.a. soleiðis um Sameblod: "Elle Marja er ein 14-ára gomul sámisk genta í Svøríki í 1930’unum. Tá hon í skúlanum verður kannað fyri uppruna og ættarbregði, fer Ella Marja at droyma um eitt annað lív. Skal dreymurin ganga út, má hon gerast ein onnur og slíta øll bond til familju og mentan."

Myndirnar eru allar av Facebook profilinum hjá Sameblod.





6.2.17

Í Havn og ikki Hollywood


Kendi danski ølbryggjarin Mikkel Borg Bjergsø hevur longu sett Havnina á kortið, hóast long tíð er til hann fer at lata upp eina Mikkeler barr hjá Eiriki í Gongini, niðast í Bringsnagøtu, har Gullhornið var fyrr. Myndina tók eg, eins og hinar, úr bilinum í morgun.

Orsøkin er, at nýggi danski ølkongurin, Mikkel, fyri trimum døgum síðan var í TV2, og greiddi frá um eina matstovu í Keypmannahavn og sjey nýggjar barrir, sum Mikkeler fer at lata upp úti í heimi.

Framman undan hevur Mikkeler 27 barrir úti í heimi, har tað sjáldsama, unikka, er í høvuðssæti.

Tær sjey nýggju barrirnar, sum nú koma, eru í Los Angeles í USA, í Stockholm í Svøríki, í Tokyo í Japan, í Berlin í Týsklandi, í Warszawa í Póllandi, í Chiang Mai í Tailandi og sum rosinan í pylsuendanum í Havn her hjá okkum.

Danskir journalistar hava rímiligvís endurgivið framtíðarætlanirnar hjá alterntiva danska ølkonginum, sum er serliga spentur uppá einu barrina.

- Den bedste strategi ud fra et økonomisk synspunkt ville jo nok helt klart være at åbne 20 nye barer i USA inden for det næste år, men det her projekt sætter vi i vandet, fordi vi har fundet en fantastisk location, og fordi vi kan se, at det har potentialet til at blive en af de mest unikke ølbarer i verden, segði Mikkel Borg Bjergsø.


At hann meinar við komandi barrina í Gongini hjá Eiriki Lindenskov, er so ósannlíkt í donskum journalistikki, at spolað verður framvið norðuratlantiska hjálandinum, sum longu frammanundan er hart rakt av danafobiskum undirlutakenslum, tvørtur um Atlantshav og endar í Hollywood í Los Angeles. Hvat tá.

So mikið stuttligari fyri ein føroyskan lesara er, tá danski netmiðilin FødevareWatch, má gera hesa rætting og dagføring ovast á breddanum um Mikkeler-tíðindini:
Denne artikel er blevet rettet kl. 10:51 den 3. februar 2017 således, at det tydeligt fremgår, at Mikkel Borg Bjergsø mener, at det er baren i Thorshavn, som har potentialet til at blive en af de mest unikke ølbarer i verden. Andre medier kan have fejlciteret den tidligere version af artiklen, således at det har fremstået, som om det var baren i Los Angeles og ikke Thorshavn, han henviste til.
So kunnu tit læra tað, danskir journalistar. Mest sjáldsama Mikkeler barr verður í Havn. Onga aðra staðni.